Rzadko, ale jednak, zdarza się, że torbiel jajnika jest początkową formą rozwoju raka tego narządu. Dlatego po stwierdzeniu torbieli kluczową rolą jest wykluczenie procesu nowotworowego, a przy jego podejrzeniu – rozszerzenie diagnostyki i podjęcie odpowiednich działań terapeutycznych. Odpowiednie i wczesne podjęcie leczenia konieczne jest też u kobiet, u których stwierdzono zespół policystycznych jajników lub endometriozę. Jeśli bowiem choroby te pozostają nieleczone, prowadzą do rozwoju odległych powikłań, takich jak niepłodność, cukrzyca, nadciśnienie tętnicze, choroby serca czy zwiększone ryzyko powstania raka narządów rodnych.

Kiedy operacja?

Duże i/lub sprawiające dolegliwości torbiele jajników mogą wymagać zabiegu chirurgicznego. Niekiedy konieczne staje się usunięcie wraz z torbielą całego jajnika. Wykonuje się to podczas klasycznej operacji z otwarciem jamy brzusznej lub metodą laparoskopową. Ta druga technika polega na wykonaniu kilku, najczęściej trzech, mniej więcej centymetrowej długości, nacięć w powłokach brzusznych. Przez te otwory wprowadza się narzędzia chirurgiczne oraz laparoskop, czyli instrument z układem optycznym i kamerą, dzięki czemu chirurg ma na monitorze podgląd wnętrza jamy brzusznej. Umożliwia to wycięcie torbieli przy minimalnej inwazyjności.

Czytaj też: Torbiel jajnika a antykoncepcja hormonalna

Laparoskopia czy skalpel?

Wybór metody operacyjnej podyktowany jest różnymi czynnikami. Lekarz zdecyduje o operacji metodą klasyczną jeżeli zachodzi podejrzenie, że torbiel może mieć charakter nowotworowy lub jeżeli kobieta w przeszłości była już wielokrotnie operowana i w jamie brzusznej obecna jest duża liczba zrostów. W pozostałych przypadkach preferowana jest laparoskopia, która ma wiele zalet, m.in. pozwala zmniejszyć ryzyko infekcji i powstania przepuklin pooperacyjnych. Po operacji metodą laparoskopową pacjentka szybciej wraca do formy i już po kilku dniach (czasami nawet następnego dnia po zabiegu) może opuścić szpital.