Bezpłodność jest trwałą niezdolnością do zapłodnienia. Wymaga potwierdzenia wieloma badaniami, ponieważ jest stanem nieodwracalnym i nie poddaje się leczeniu. Stany prowadzące do bezpłodności u kobiety to np. brak macicy, a u mężczyzn – brak jąder.
Błona dziewicza to fragment (fałd) błony śluzowej znajdujący się u wejścia pochwy, który posiada niewielki otwór prowadzący do pochwy. Otworem tym wydostaje się krew miesiączkowa. Otwór w błonie dziewiczej może powiększać się wraz ze wzrostem kobiety, może być ich więcej niż jeden. Zdarza się, że naturalnie nie ma błony dziewiczej.
Brak miesiączki (amenorrhea) dzielimy na pierwotny i wtórny. Pierwotny brak miesiączki to nie pojawienie się miesiączki do 16 roku życia. Wtórny brak miesiączki występuje u kobiet wcześniej prawidłowo miesiączkujących, u których później doszło do zaburzenia krwawienia miesięcznego i braku miesiączki od 3 do 6 miesięcy. Brak miesiaczki może wynikać z uszkodzenia lub niewydolności ośrodkowego układu nerwowego, gonad, dróg rodnych, jak również zaburzeń hormonalnych.
Ciąża obumarła oznacza obumarcie zarodka w łonie matki, bez poronienia, czyli bez wydalenia go z macicy. Można spotkać się także z inną nazwą – poronienie chybione. Kobieta może nie być świadoma, że w łonie nosi już nie żywy zarodek, ale obumarły. Sugerować to mogą: brak ruchów płodu i zatrzymanie zwiększania obwodu brzucha. Rozpoznanie ustala się na podstawie co najmniej dwóch badań USG.
Cytologia to metoda badania komórek pobranych z narządu rodnego podczas wziernikowania pochwy. Wykonywane jest jedynie w gabinecie ginekologicznym lub w szpitalu. Za pomocą wziernika umiejscowionego w pochwie lekarz uwidacznia tarczę szyjki macicy i przy pomocy szpatułki pobiera komórki pokrywające szyjkę macicy. Cytologia umożliwia wykrycie niektórych chorób narządu rodnego, np. raka szyjki macicy.
Częste miesiączki (polymenorrhoea) rozpoznaje się przy cyklach krótszych niż 24-25 dni. Skrócenie cyklu miesięcznego następuje głównie kosztem fazy pomiesiączkowej. Fizjologicznie częste miesiączkowanie może występować u młodych dziewczyn w pierwszych latach krwawień, zanim cykle miesiączkowe i gospodarka hormonalna nie uregulują się samoistnie oraz w okresie perimenopauzy.
Diagnostyką prenatalną nazywamy wszystkie badania, które można wykonać jeszcze przed narodzeniem dziecka. Zaliczamy do nich zarówno badania nieinwazyjne, jak na przykład USG, badania krwi, jak i inwazyjne, to znaczy amniopunkcję, biopsję trofoblastu i kordocentezę. Badania prenatalne wykonuje się, aby ocenić stopień wzrostu i rozwoju płodu. Diagnostyka prenatalna pozwala na szybkie wykrycie ewentualnych wad płodu.
Wszystkie krwawienia, które pojawiają się poza miesiączką nazywa się krwawieniami dodatkowymi. Najczęściej są to krwawienia lub plamienia przedmiesiączkowe (mogące wskazywać na niepłodność), plamienia pomiesiączkowe czy też krwawienia okołoowulacyjne.
Dwuskładnikowa tabletka antykoncepcyjna składa się z dwóch hormonów: estrogenu i progestagenu. Wyróżniamy trzy rodzaje takich tabletek: jednofazowa (taki sam skład każej tabletki), dwufazowa (dwa rodzaje tabletek o różnych proporcjach hormonów) i trójfazowe (trzy rodzaje tabletek o różnej dawce hormonów). Hormony zawarte w tabletce antykoncepcyjnej hamują wzrost komórki jajowej w jajniku i uniemożliwiają owulację. Ponadto zagęszczają śluz szyjkowy tak, aby plemniki nie mogły się przez niego przedostać do wnętrza macicy i jajowodu.
Dyspareunia to odczuwanie bólu podczas kontaktów seksualnych. Może dotyczyć obu płci. Istnieje wiele przyczyn dyspareunii, z czego najpopularniejsze są czynniki psychologiczne. Dyspareunia nie musi występować tylko w trakcie stosunku, może się pojawiać po lub przed nim. Nasilenie bólu może być różne, od bólu powodującego dyskomfort i odbierającego całą przyjemność z seksu, po ból całkowicie uniemożliwiający stosunek płciowy.
