Prolaktyna wydzielana jest przez przedni płat przysadki – mały gruczoł połączony szypułką z dolną częścią mózgu. Jej prawidłowe stężenie we krwi, w zależności od laboratorium, to 2-25 μg/ml lub 50-600 mIU/L. Badanie krwi w celu oceny prolaktyny należy wykonywać po odpoczynku, ponieważ stres i wysiłek fizyczny wpływają na wydzielanie prolaktyny. Przekroczenie normy stężenia tego hormonu może powodować objawy hiperprolaktynemii.

Funkcje prolaktyny

Podejrzewając hiperprolaktynemię lekarz zleca oznaczenie stężenia prolaktyny we krwi. Na pobranie krwi należy zgłosić się na czczo. Stwierdzenie hiperprolaktynemii to tylko pierwszy krok w diagnostyce tego zaburzenia. Dalej należy odszukać przyczynę choroby. Najpierw należy upewnić się, że kobieta nie jest w ciąży. Następnie należy sprawdzić, czy nie ma niedoczynności tarczycy, czy nie przyjmuje leków mogących podwyższać stężenie prolaktyny we krwi. Na koniec wykonuje się test czynnościowy z metoklopramidem.

Jakie badania wykonać w hiperprolaktynemii?

Jeżeli wartości prolaktyny przekroczą stężenie 50-150 μg/ml zaczynają pojawiać się pierwsze symptomy. Najwcześniejszym objawem u kobiet są zaburzenia miesiączkowania. Mogą pojawić się nieregularne krwawienia i plamienia międzymiesięczne. Zaburzenie równowagi hormonalnej może doprowadzić do niewydolności ciałka żółtego i cykli bezowulacyjnych. Takie zaburzenia miesiączkowania ostatecznie prowadzić będą do niepłodności. U kobiet z bardzo dużym stężeniem prolaktyny obserwuje się mlekotok.

Objawy nadmiaru prolaktyny