Rozhuśtana prolaktyna

Prawidłowe stężenie prolaktyny to stężenie poniżej 20 μg/ml u kobiet i 15 μg/ml u mężczyzn. Powyżej tych wartości możemy mówić o hiperprolaktynemii, jednak objawy zależą od tego, jak bardzo podwyższony jest poziom prolaktyny. 

Praktycznie do osiągnięcia progu 50 μg/ml, nie ma żadnych objawów hiperprolaktynemii i w związku z tym nie wymaga też ona leczenia, Wyjątkiem są problemy z zajściem w ciążę – wtedy „dmuchamy na zimne” i eliminujemy wszystkie potencjalne przyczyny niepłodności.

Kiedy się niepokoić?

Kolejnym progiem będzie przedział wartości prolaktyny 50-150 μg/ml. Wówczas zaczynają się pojawiać dostrzegalne symptomy. Najwcześniejszym objawem u kobiet będą zaburzenia miesiączkowania. Mogą to być nieregularne krwawienia, plamienia. Pojawić się może również niedobór hormonów płciowych po owulacji tzw. niewydolność ciałka żółtego lub cykle bezowulacyjne, kiedy w ogóle nie dochodzi do owulacji. Te zjawiska, jeśli kobieta stara się o dziecko, będą się objawiać trudnościami z zajściem w ciążę.

Czytaj też: Zaburzenia miesiączkowania u kobiet w wieku rozrodczym

Natomiast gdy stężenie prolaktyny przekroczy wartość 150-200 μg/ml dochodzi do zatrzymania miesiączkowania. Nazywamy to wtórnym brakiem miesiączki, co znaczy, że brak okresu wystąpił u kobiety, która dotąd miesiączkowała. Bardzo często, choć nie zawsze, występuje też najbardziej charakterystyczny dla hiperprolaktynemii objaw – mlekotok. Gruczoły sutkowe stają się nabrzmiałe, nierzadko bolesne i pojawia się wydzielina taka, jak przy karmieniu piersią. Ten objaw jest zrozumiały jeśli porównamy powyższe stężenie prolaktyny z poziomem właściwym dla kobiet karmiących – dla nich norma wynosi właśnie 200-250 μg/ml.