Okazuje się, że tak. Choć na ogół toksoplazmoza przebiega bezobjawowo, to u części zakażonych przybiera różnorakie postaci, często imitując inne choroby.

O toksoplazmozie nabytej mówimy wtedy, gdy do zakażenia dochodzi po urodzeniu i może ona dotyczyć ludzi ze wszystkich grup wiekowych. W naszym klimacie najczęściej dochodzi do zakażenia w dzieciństwie lub we wczesnej młodości. Objawy opisywane są zaledwie u 5 do 20% osób z zakażeniem nabytym. W zależności od dominujących symptomów, rozróżnia się trzy postaci toksoplazmozy.

Toksoplazmoza węzłowa

Najczęstsza z nich jest toksoplazmoza węzłowa, która przebiega z powiększeniem oraz bolesnością węzłów chłonnych. Może ona dotyczyć praktycznie każdej okolicy ciała, ale najczęściej są to węzły podżuchwowe, węzły karkowe i węzły pachowe. Na ogół nie dochodzi do ich ropienia. Dodatkowo toksoplazmozie może towarzyszyć gorączka, poty, bóle mięśni i stawów oraz wysypka. Wszystkie wymienione tu objawy są bardzo niecharakterystyczne i mogą być pierwszymi symptomami wielu chorób. Dlatego tak ważne jest, aby przed postawieniem rozpoznania toksoplazmozy nabytej, wykluczyć inne potencjalnie przyczyny tego typu dolegliwości.

Toksoplazmoza oczna

O wiele rzadziej występującą postacią toksoplazmozy jest postać oczna. Zajęcie oka jest dużo częstsze w przypadku toksoplazmozy wrodzonej niż nabytej. Na ogół zajęciu narządu wzroku towarzyszą zmiany węzłowe, aczkolwiek nie dzieje się tak w każdym przypadku. Toksoplazmoza oczna może spowodować ubytki w polu widzenia i pogorszenie ostrości wzroku. Na szczęście postać nabyta na ogół nie zajmuje nerwu wzrokowego i wyjątkowo rzadko prowadzi do całkowitej utraty wzroku.

Czytaj też: Toksoplazmoza ukryta w oku