Lekarze wiedzą już, że szansa wystąpienia u dziecka wady genetycznej rośnie wraz z wiekiem matki, szczególnie, jeśli przekroczy ona 35. rok życia.

Ryzyko wystąpienia zespołu Downa wraz z wiekiem matki:

- 20 lat – 1 na 1,500

- 25 lat – 1 na 1,300

- 35 lat – 1 na 350

- 40 lat – 1 na 100

- 45 lat – 1 na 30

Teraz brytyjscy naukowcy, którzy objęli badaniem 34 pary, podejrzewają, że leki używane do stymulacji jajników w procedurze INV wśród starszych wiekowo kobiet naruszają materiał genetyczny komórek jajowych. Jednak do potwierdzenia tych podejrzeń potrzebne są dalsze badania.

Wyniki badań, zaprezentowane podczas corocznej konferencji Europejskiego Towarzystwa Ludzkiej Reprodukcji i Embriologii, pochodziły od 34 par leczących się na bezpłodność. Wszystkie kobiety w tej grupie miały powyżej 31 lat i zażywały leki stymulujące jajniki do uwalniania jajeczek gotowych na poddanie procedurze IVF. Kiedy badacze zbadali już zapłodnione komórki jajowe, okazało się, że niektóre mają zaburzenia genetyczne. Zaburzenia te mogły powodować poronienie lub prowadzić do urodzenia się dziecka z wadą genetyczną.

Po bliższym przestudiowaniu 100 z nieprawidłowych jajeczek, okazało się, że wiele z nieprawidłowości dotyczyło duplikacji spiralnego materiału genetycznego, znanego jako chromosom. Często zaburzenie to objawiało się dodatkową kopią chromosomu 21, który odpowiada za zespół Downa. Ale w odróżnieniu od ,,klasycznego” zespołu Downa, który obserwuje się często u dzieci poczętych naturalną drogą wśród dojrzalszych wiekiem kobiet, schemat zaburzeń genetycznych, prowadzących do tego syndromu w jajeczkach poddanych IVF, był inny i bardziej skomplikowany. I to właśnie doprowadziło naukowców do przekonania, że wina leży po stronie procedury leczenia niepłodności.