Pomiar ciepłoty ciała

Kobieta mierzy temperaturę codziennie o tej samej porze tym samym termometrem. Ważne jest, aby pomiary były wykonywane jeszcze przed wstaniem z łóżka po co najmniej trzygodzinnym śnie. Temperatura powinna być mierzona w ustach, pochwie lub w odbycie. Pomiary zaczynamy od szóstego dnia cyklu i zapisujemy na wykresie.

Początkowo kobieta obserwuje fazę niższych temperatur oraz oznacza na wykresie tzw. linię podstawową, czyli linię przebiegającą przez najwyższą z niskich temperatur. 10 do 16 dni przed końcem cyklu ciepłota ciała wzrasta i na wysokim poziomie utrzymuje się aż do wystąpienia kolejnej miesiączki. Dzień, w którym nastąpił skok temperatury o co najmniej 0,2˚C względem najwyższej z niższych temperatur, przyjmujemy za dzień owulacji. Okres płodny natomiast to kolejne trzy dni, w których utrzymuje się wyższa temperatura lub cztery dni, jeśli temperatura w ciągu kolejnych dni po skoku choć raz spadła poniżej linii podstawowej. Na wykresie należy zaznaczać wszystkie czynniki, które mogłyby zaburzyć jego interpretację np. alkohol wypity poprzedniego dnia, krótki sen, stresy, podróż.

Obserwacja śluzu

Obserwacja ta opiera się na zmianie wyglądu śluzu szyjkowego podczas cyklu miesięcznego kobiety:

• Po miesiączce kobieta ma odczucie suchości, stwierdza brak jakiegokolwiek śluzu – jest to okres niepłodny.
• Następnie pojawia się uczucie wilgotności, naoliwienia, występuje śluz gęsty, mętny – jest to początek okresu płodnego.
• W okresie okołoowulacyjnym występuje uczucie mokrości , śluz staje się przezroczysty, rozciągliwy – ostatni dzień, w którym obserwujemy śluz o takich cechach oznaczamy jako szczyt śluzu, po trzech dniach od tego czasu rozpoczyna się okres niepłodny.